Wielkość

Wielkość • Cyprian Kamil Norwid

Wielkość Cyprian Kamil Norwid

 1
 Wiesz, kto jest wielkim? - posłuchaj mię chwilę,
 Nauczę ciebie
 Poznawać wielkość nie tylko w mogile,
 W dziejach lub w niebie.
 
 2
 Wielkim jest człowiek, któremu wystarczy
 Pochylić czoła,
 Żeby bez włóczni w ręku i bez tarczy
 Zwyciężył zgoła!
 
 3
 Niższym się stawszy, on Zawiść poniża,
 A Zawiść w czwały
 Leci i czepia mu znamiona krzyża,
 Wołając: "Mały!"
 
 4
 I kłamie sobie, jak kłamała pierwéj,
 Gdy on, z westchnieniem,
 Przyjmuje sławę i niesławę - nerwy,
 Prawdę - sumieniem.
 
 5
 Ludzie więc chlubią się, że wielkich znali,
 K'temu jedynie,
 Iż nie poznają się na wielkim mali
 Pierwej, aż zginie.
 
 6
 Podobnież niedźwiedź: pierw trupa zakopie,
 By dobył z trumny.
 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
 Lecz to w Syberii, nie zaś w Europie
 Bywa rozumnéj.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.