Spartakus (Norwid)

Spartakus • Cyprian Kamil Norwid

Spartakus Cyprian Kamil Norwid

 1
 Za drugą, trzecią skonów metą
 Gladiator rękę podniósł swą,
 "To - nie to, krzycząc, SIŁA, nie to,
 To nie to MĄDROŚĆ, co dziś zwą...
 Sam Jowisz mi nie groźny więcej,
 Minerwa sama z siebie drwi:
 Wam - widzów dwakroć sto tysięcy -
 Co dzień już trzeba łez i krwi...
 Przyszliście drząc i wątpiąc razem,
 Gdzie dusza wietrzyć i gdzie moc?...
 A my wam - księgą i obrazem,
 A głos nasz ku wam - pocisk z proc.
 - Przyszliście drząc i wątpiąc razem,
 Cała już światłość wasza - NOC!"
 
 2
 Za drugą, trzecią skonów metą
 Gladiator rękę podniósł swą:
 "To - nie to, krzycząc, MIŁOŚĆ, nie to,
 To nie to PRZYJAŹŃ, co dziś zwą...
 Z Kastorem Polluks, druhy dawne,
 W całusach sobie wierność klną;
 A Wenus włosy ma przyprawne,
 Rumieńce z potem w maść jej lgną...
 - Siedliście, głazy, w głazów kole
 Aż mchu porośnie na was sierć:
 I duszą waszą - nasze-bole,
 I ciałem waszym - naszych-ćwierć;
 - Siedliście, głazy, w głazów kole,
 Całe już życie wasze: śmierć!"

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.