Sonety Adama Mickiewicza/Widzenie się w gaju

<<< Dane tekstu >>>
Autor	Adam Mickiewicz
Tytuł	Sonety Adama Mickiewicza
Podtytuł	Widzenie się w gaju
Data wydania	1826
Wydawnictwo	nakładem autora
Miejsce wydania	Moskwa
Źródło	Skany na Commons
Link do strony indeksu

[08] IV. WIDZENIE SIĘ W GAJU. — Tyżeśto? i tak późno? — Błędną miałem drogę, Śród lasów, przy niepewnym xiężyca promyku; Tęskniłaś? myślisz o mnie? — Luby niewdzięczniku, Pytaj się czy ja myśléć o czém inném mogę! — Pozwól uścisnąć dłonie, ucałować nogę, Ty drżysz! czego? — Ja nie wiém, błądząc po gaiku, Lękam się szmeru liścia, nocnych ptaków krzyku; Ach! musimy być winni kiedy czujem trwogę. — Spóyrzyj mi w oczy, w czoło; nigdy z takiém czołem Nie idzie zbrodnia, trwoga nie patrzy tak śmiele. Przebóg! jesteśmyż winni że siedzimy społem? Wszak siedzę tak daleko, mówię tak nie wiele, I zabawiam się s tobą, mój ziemski aniele! Jak gdybyś już niebieskim stała się aniołem.