Sonety Adama Mickiewicza/Nie uczona twa postać...

<<< Dane tekstu >>>
Autor	Adam Mickiewicz
Tytuł	Sonety Adama Mickiewicza
Podtytuł	Nie uczona twa postać...
Data wydania	1826
Wydawnictwo	nakładem autora
Miejsce wydania	Moskwa
Źródło	Skany na Commons
Link do strony indeksu

[07] III. Nie uczona twa postać, nie wymyślne słowa, Ani lice ni oko nad inne nie błyska, A każdy rad cię ujrzéć, rad posłyszéć zbliska, Choć w ubraniu pastérki, widno żeś królowa. Wczora brzmiały i pieśni i głośna rozmowa, Pytano się o twoich rowiennic nazwiska, Ten im pochwały sypie, inny żarty ciska, Ty weszłaś — każdy święte milczenie zachowa. Tak śród uczty gdy śpiéwak do choru wyzywał, Gdy koła tańcujące wiły się po sali, Nagle staną i zmilkną, każdy zapytywał, Nikt nie wiedział dlaczego w zadumieniu stali. „Ja wiém, rzecze poeta, anioł przelatywał” Uczcili wszyscy gościa — nie wszyscy poznali.