Sonety Adama Mickiewicza/Dzieńdobry

<<< Dane tekstu >>>
Autor	Adam Mickiewicz
Tytuł	Sonety Adama Mickiewicza
Podtytuł	Dzieńdobry
Data wydania	1826
Wydawnictwo	nakładem autora
Miejsce wydania	Moskwa
Źródło	Skany na Commons
Link do strony indeksu

[19] XV. DZIEŃDOBRY. Dzieńdobry! nie śmiém budzić, o wdzięczny widoku! Jéj duch na poły w rajskie wzleciał okolice, Na poły został boskie ożywiając lice, Jak słońce na pół na niebie, pół w srébrnym obłoku. Dzieńdobry! już westchnęła, błysnął promyk w oku, Dzieńdobry, już obraża światłość twe źrenice, Naprzykrzają się ustom muchy swawolnice, Dzieńdobry, słońce w oknach, ja przy twoim boku. Niosłem słodszy dzień dobry, lecz twe senne wdzięki, Odebrały mi śmiałość; niech się wprzódy dowiém Z łaskawém wstajesz sercem? z orzeźwioném zdrowiem? Dzieńdobry, nie pozwalasz ucałować ręki? Każesz odejść, odchodzę, oto masz sukienki, Ubierz się i wyjdź prędko — dzieńdobry ci powiem.