Sonety Adama Mickiewicza/Ałuszta w dzień
Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych
[38]
XI.
AŁUSZTA[1] W DZIEŃ.
Już góra z piersi mgliste otrząsa chylaty,
Rannym szumi namazem niwa[2] złotokłosa,
Kłania się las i sypie z majowego włosa,
Jak z różańca kalifów[3], rubin i granaty[4].
Łąka w kwiatach, nad łąką latające kwiaty
Motyle różnofarbne, niby tęczy kosa,
Baldakimem z brylantów okryły niebiosa;
Daléj sarańcza ciągnie swój całun skrzydlaty.
A kędy w wodach skała przegląda się łysa,
Wre morze i odparte z nowym szturmem pędzi;
W jego szumach gra światło jak w oczach tygrysa,
Sroższą zwiastując burzę dla ziemskiéj krawędzi;
A na głębini fala lekko się kołysa,
I kąpią się w niéj floty i stada łabędzi.
- ↑ „Ałuszta.” Jedno z miejsc najroskoszniejszych Krymu; tam już wiatry północne nigdy nie dochodzą, i podróżny w listopadzie szuka częstokroć chłodu pod cieniem ogromnych orzechów włoskich jeszcze zielonych.
- ↑ „Rannym szumi namazem niwa.” Namaz, modlitwa Muzułmańska, którą odprawiają siedząc i bijąc pokłony.
- ↑ „Jak z różańca Kalifów.” Muzułmanie używają wczasie modłów różańca, który u znakomitych osób s kosztownych bywa kamieni.
- ↑ „Rubin i granaty.” Granatowe i morwowe drzewa, czerwieniejące się roskosznym owocem, są pospolite na całym brzegu południowym Krymu.
|
katalog reklama Krawaty pozycjonowanie stron Free Auto Hits Traffic Exchange
gallagher6
gallagher7
Góralska recepta na udanego sylwestra
Konferencja w nadmorskim klimacie
agencja celna malbork
