Purytanizm

←Idee i prawda

Vade-mecum Purytanizm Cyprian Kamil Norwid

Coś→

 (Z LISTU DO M. S. )

 Na purytanizm, jak na rzecz obrzydłą,
 Czemu? się gniewam (pytasz). Primo: wcale
 Że się nie gniewam na najczystsze mydło
 Którego pianę, to jest: wartość, chwalę -
 Pozwól mi tylko gęsim skreślić piórem
 (Które pluskało się przez żywot cały),
 Że mydło - nie jest rzeziebnym marmurem:
 Dobre na bańki, nie - na ideały!

 *
 Zaś - ideały są wryte jak czyny,
 Cokolwiek o nich trzyma gmin obecny,
 Robiąc swych wielkich mężów z stearyny. *
 (Sposób dość tani, ale bardziej nie-cny.)

 *
 Słowem - że w mydło wierzę niezachwianie,
 Lecz gdyby kto chciał, abym przez to samo
 Wziął się do pracy: stawić z nim mieszkanie
 Bogów, gościnne tryumfalną bramą,
 Z tak niesłychanie przeczystej materii,
 Jak purytanizm, to zrobiłbym może
 Nie kościół, ale - utrapienie Boże,
 Alabastrowe jak śniegi Syberii!

 *
 I - byłbym biały jak owa dziewica
 Biała, w szelestnej sukni atłasowej,
 Mająca perły i jaśmin u lica,
 Bez przyganienia od stopy do głowy.
 Lecz - skąd? te perły - dla niej tajemnica
 (Bo jest niewinną, i o tym - ni mowy!),
 Pokąd się perły nie rozpłaczą gradem,
 Pozostowując cierniowy dyjadem.

 *
 Ergo: uważam za istne prawidło
 (W którego kole zaklętym się kręcę),
 Że marmur - marmur, zaś mydło jest mydło,
 Że - robić z mydła, t o - umywać ręce!

 *
 Lubo - gdy wspomnę praczki polskie, które
 Ponad stawami coś klepią, jak chmurę
 Ociężałego wilgocią i mrokiem -
 Aż poprawują fartucha pod bokiem
 I amazonne ręce swoje błocą
 (Z czego ktoś piękny zrobiłby obrazek.
 Ile że stawy te się słońcem złocą) -
 Dwakroć oceniam m y d ł a - wynalazek!

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.