Post Scriptum

Post Scriptum • Cyprian Kamil Norwid

Post Scriptum Cyprian Kamil Norwid

 Nie tylko przyszłość wieczna jest - nie tylko!...
 I przeszłość, owszem, wieczności jest dobą:
 Co stało się już, nie odstanie chwilką...
 Wróci Ideą, nie powróci sobą.
 
 Przeszłość ma wieczność w wieczystej połowie:
 Zamknąć - odemknąć - zarówno się uczem!
 Tylko wy dzisiaj, klasyczni mistrzowie,
 Wiecie też, którym, gdzie, poczynać kluczem?
 
 Z tragedii całej klasycznego świata
 Podziały znacie, a z wymowy style:
 To, jakby poszedł kto na grobie brata
 Herboryzować! zioła rwać!... to tyle!...
 
 Kartki łacińskie przyczepiać do krzewów
 Rozpłakujących się nad mogiłami -
 Nie!... Wolę smętne szumy białodrzewów
 Z bezimiennymi w gwarze ruinami,
 I wolę z bladym srebrnej łzy świecznikiem
 W podziemia schodzić - niż z waszym słownikiem.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.