Poezye wydanie zupełne, krytyczne tom I/Po burzy

<<< Dane tekstu >>>
Autor	Maria Konopnicka
Tytuł	Poezye wydanie zupełne, krytyczne
Podtytuł	Po burzy
Pochodzenie	Poezye wydanie zupełne, krytyczne tom I
Data wydania	1915
Wydawnictwo	Nakład Gebethnera i Wolfa.
Drukarz	O. Gerbethner i Spółka
Miejsce wydania	Warszawa, Lublin, Łódź, Kraków
Link do strony indeksu

[059] VII. PO BURZY. O Panie! Ty po burzy dajesz tęczę światom, Ty podnosisz kielichy pochylonym kwiatom, Rozwijasz skrzydła ptasząt i ostatnią chmurę W rozjaśnionego słońca przystrajasz purpurę... Do jutra cicha wioska ochłonie z przestrachu: Ktoś wesprze zgiętą jabłoń, ktoś krokwie na dachu I zanim młoda jutrznia z wschodu się wynurzy, Szczęśliwi wsi mieszkańcy zapomną o burzy. O Panie! Ty konieczne żywiołów niesnaski Z oblicza ziemi ścierasz prawicą swej łaski I nie zostawisz śladu klęski albo troski W przejrzystych sferach ciszy, gdzie masz tron ojcowski. Ach! czemuż w piersi ludzkiej, rozbitej od gromu, Zamiast ciszy i tęczy jasnego pierścienia, Pozwalasz, aby grzmiały głucho, pokryjomu Echa burzy duchowej, trujące wspomnienia? D. 5 czerwca 1876 r.