Poezye wydanie zupełne, krytyczne tom I/Odpowiedź

<<< Dane tekstu >>>
Autor	Maria Konopnicka
Tytuł	Poezye wydanie zupełne, krytyczne
Podtytuł	Odpowiedź
Pochodzenie	Poezye wydanie zupełne, krytyczne tom I
Data wydania	1915
Wydawnictwo	Nakład Gebethnera i Wolfa.
Drukarz	O. Gerbethner i Spółka
Miejsce wydania	Warszawa, Lublin, Łódź, Kraków
Link do strony indeksu

[146] XXX. ODPOWIEDŹ. O! nie, poeto! dziś nie jest bladem Widmem, stojącem wśród zmierzchów bez końca; Ono wre życiem i nosi dyadem Z łez ludów i z błysków słońca. I nie jest żadną luźną chwilą w dziejach: Przeszłość je w bólach duchowych zrodziła, A w wielkich, jasnych przyszłości nadziejach Tkwi jego młodzieńcza siła. Oto je widzę: potężne w porywach, Naprzód podane, stanowczy krok waży... Nie wiem, czy starych odbiegnie ołtarzy, Nie wiem, gdzie nowa zawiedzie je droga, Lecz wiem, że w wiecznych następstwa ogniwach Przerwy nie będzie... że ludzkość nie stanie Na żadne klątwy i żadne wołanie, Aż znajdzie prawdę — i Boga. O! nie, poeto, krew nasza nie skrzepła, Pierś nie zastygła w westchnieniu ostatniem... My — przy ognisku i światła i ciepła, Sercem dzielimy się bratniem. Jeśli myśliciel nie marzy o niebie, Patrząc bezczynnie w błękitne sklepienie, [147] Goręcej zato, i już nie dla siebie Zdobywa wielkie zbawienie. Zapał ludzkości pod równą wre miarą, Lecz różne jego są ujścia dziejowe: Niegdyś miał imię »Wyprawy krzyżowe«, Był hymnem ludów i wiarą. Dziś — to duch badań, który myśliciela Czyni potężnym zwycięzcą przyrody I wielkie prawdy zdobywa i wciela W idące naprzód narody. O! nie, poeto! młodość nie druzgota Bóstw białych w wielkiej świątyni ludzkości, A jej modlitwą jest święta tęsknota, Co duchy prze ku przyszłości. W weselnej szacie, jak niegdyś, za Greków, Amforę życia wychyla radosną, Jest zawsze ziemi poezyą i wiosną, Posiewem światła dla wieków. Nie! żadna chwila w czasie nie marnieje: Z tchnień duchów epok budują się zręby, A z nasion, które ręka nasza sieje, Wzrosną nie róże, lecz — dęby! Więc się nie pytaj, o poeto chmurny, Jakie dziś jutru pozostawi dary? Wierz tym, co zamiast z popiołami urny Niosą w pochodzie — sztandary!

---