Poezye wydanie zupełne, krytyczne tom I/Na szczytach

<<< Dane tekstu >>>
Autor	Maria Konopnicka
Tytuł	Poezye wydanie zupełne, krytyczne
Podtytuł	W górach (VI. Na szczytach)
Pochodzenie	Poezye wydanie zupełne, krytyczne tom I
Data wydania	1915
Wydawnictwo	Nakład Gebethnera i Wolfa.
Drukarz	O. Gerbethner i Spółka
Miejsce wydania	Warszawa, Lublin, Łódź, Kraków
Link do strony indeksu

[044] VI. NA SZCZYTACH. Tatrzańskie stoki w ziołach toną I noszą odzież rozkwieconą, Na mchu stawiają stopy bose I traw oddechem piją rosę... A wyżej kamień nagi błyska, Szumiące zdroje wrą z urwiska, Lecąc ożywczą w dół kaskadą, Z jasnością świeżą, srebrną, bladą... Szczyt zasię białe pienią śniegi, Jak puhar, pełen aż po brzegi, Złamanym błyskiem słońca miga I wiecznym chłodem w lód zastyga... Wędrowiec w niźniach zrywa kwiaty I piersi krzepi świeżą wonią... Na połoninie zdrój skrzydlaty, Jak ptaka w locie, chwyta dłonią... [045] Aż gdy lodowe gór widziadło Tchem swym zastudzi krew na szczycie, Wtedy się pyta z twarzą zbladłą: »Życie! Gdzie jesteś, ciepłe życie?« Wierchy! wy wierchy zamrożone, Na dyamentową gór koronę, Posępne siostry czarnej chmury, Wy nie jesteście sercem góry!... Prąd, co z rodzinnej bije ziemi Tętnami młodych sił żywemi, Wam nie przenika piersi drżeniem I nie zajmuje krwi płomieniem... Zastygłe w bieli, nizkim stokom Ciężycie masą granitową I zimną, trupią waszą głową Dech zamrażacie tym obłokom, Co deszcz wiosenny ziemi niosą I plony pracy krzepią rosą... Gdy burza siecze wasze ciało I piorunową kryje szatą — Lodowisk waszych płachtę białą Ponad góralską widzę chatą, I drżę, i pytam przerażony: Ach! naco górom te korony?

---