Poezye wydanie zupełne, krytyczne tom I/Bóg się rodzi

<<< Dane tekstu >>>
Autor	Maria Konopnicka
Tytuł	Poezye wydanie zupełne, krytyczne
Podtytuł	Bóg się rodzi
Pochodzenie	Poezye wydanie zupełne, krytyczne tom I
Data wydania	1915
Wydawnictwo	Nakład Gebethnera i Wolfa.
Drukarz	O. Gerbethner i Spółka
Miejsce wydania	Warszawa, Lublin, Łódź, Kraków
Link do strony indeksu

[064] IX. BÓG SIĘ RODZI. Nie rozkazem, co drgające W żarach ognia stwarza słońce, I nie słowem, co z nicości Krzesze żywy byt; Ale ciałem, ale czynem Ten, co nazwan Bożym Synem, Spełnia dzieło wszechmiłości W ten jutrzenny świt. Ach! gdy Bogu było mało Wyrzec: »Stań się« by się stało, Lecz zejść musiał jako dziecię, By działać jak mąż: Ty, dni lepszych myśli biała, Bierz co rychlej szatę ciała, Czynem objaw się na świecie, Czynem w światło dąż! — Wczoraj jeszcze ziemia cała Starym żądzom hołdowała, Niewolniczo kując dłonie W łańcuch łez i krwi; Dziś, jak Ewa rozgrzeszona, W błękit wznosi swe ramiona, Wolna — wznosi jasne skronie; Do przyszłości drży... [065] Odtąd runą bogi stare, Odtąd nową już ofiarę W swych świątyniach ludzkość złoży, Wybieleje świat... Duch zakrzepły się rozgrzeje, Rozpłomienią się nadzieje, W sercach głos sie ocknie boży: »Kochaj — to twój brat«. Długo, ziemio, w ciemnym zmroku Dać nie śmiałaś naprzód kroku I nie znałaś, chwiejna bryło, Gdzie twych ruchów oś... Aż wśród pracy i cierpienia Odnalazłaś punkt ciążenia, Wiesz, że światło jest twą siłą — O nie walcz i proś. — Ach, gdy pierwszy raz na ziemi Przed duchami omdlałemi Zaświtały w imię boże Tory nowych dróg: Czyliż dziwno, że nędzarze, Równość prawa biorąc w darze, Okrzyknęli światła zorzę: »Bóg się rodzi! Bóg!« —