Poezye. Serya trzecia/Z oddali

<<< Dane tekstu >>>
Autor	Maria Konopnicka
Tytuł	Poezye. Serya trzecia
Podtytuł	Żywym i umarłym
Data wydania	1887
Wydawnictwo	Gebethner i Wolff
Drukarz	Wł. L. Anczyc i Spółka
Miejsce wydania	Warszawa
Źródło	Skany na Commons
Link do strony indeksu

[103] IX. Z oddali. Czekajcie mnie, czekajcie mnie, Aż spadną jasne śniegi!... Może ja wrócę w mroźnej mgle, Na własne, ciche brzegi... Może w gwiaździstych szronów noc Z stygnącem w piersi tchnieniem Przez długich tęsknot gnany moc, Przylecę choćby cieniem... I stanę wpośród białych ścian Pod jarzącemi błyski, Nie czując starych moich ran, Wskrzeszony przez uściski... [104] I naszych sosen wetchnę woń Z jasnej choinki dziatek... I zwiędłą, wyschłą moją dłoń Wyciągnę po opłatek... O! gdzie ten dom, gdzie jest ten próg, Wysoki a lipowy, Gdziem słyszał kiedyś: prowadź Bóg! Gdziem słyszał: bywaj zdrowy! Tam w śnieżnych wichrach ziemi szmat, A nad nią strzecha świeci... Słomiana strzecha naszych chat, Gdzie dusza moja leci... O długież noce, długie dnie, Mojej tułaczej jazdy!... Czekajcie mnie! Czekajcie mnie! Aż błysną pierwsze gwiazdy!...