Poezye. Serya trzecia/Trzy piosenki z Eug. Tupego

<<< Dane tekstu >>>
Autor	Eugeniusz Jabłoński
Tytuł	Poezye. Serya trzecia
Data wydania	1887
Wydawnictwo	Gebethner i Wolff
Drukarz	Wł. L. Anczyc i Spółka
Miejsce wydania	Warszawa
Tłumacz	Maria Konopnicka
Źródło	Skany na Commons
Link do strony indeksu

[251] IX. Trzy piosenki. Z Eugeniusza Tupego (Jabłońskiego). I. Już się zorza jasna pali, Wnet w trąbkę uderzę... — Prędzej, prędzej, matuleńko, Znieś mi, podaj śniadaneńko, Kraj mi da wieczerzę... Dziękuję wam, ojcze miły, Za wasz trud nade mną! Jeśli w wojnie kula minie, Usłyszycie o swym synie Nowinę przyjemną! [252] Dziękuję ci, matko droga, Za twoje starania. Jeśli z wojny nie powrócę, Jeśli serce twe zasmucę, Niech cię Bóg ochrania! Dajcież szablę mi do boku, Do butów ostrogi! Z Bogiem zostań domku mały... Ślicznyż bo ten mundur biały, Czerwone wyłogi. Już się słonko ukazuje, W trąbkę wnet uderzę .. — Prędzej, prędzej, matuleńko, Znieś mi, podaj śniadaneńko, Kraj mi da wieczerzę! [253] II. Cichy cień mnie twój oblata, Gdy mnie zorze w gaje zwą, Kiedy słowik nadwełtawski Brzmi po rosie piosnkę swą... Cichy cień mnie twój oblata, Gdy gra łabędź wpośród fal, Gdy samotna gołębica Tęskność swoją niesie w dal... Cichy cień mnie twój oblata, Gdy się wzrok mój w górę rwie, Tam, gdzie orzeł nadtatrzański Między gwiazdy dźwiga się. Cichy cień mnie twój oblata, Kiedy noc miesięczna śni, Gdy szczęśliwym sen rozdaje Skarby — niedostępne mi... [254] [255] III. — Jak się jabłoń przyodzieje kwiatem, Jak się róża zapłoni szkarłatem, Jak zaśpiewa słowik w naszym gaju, Jak się ruta zazieleni w maju, Jak na wianki rozkwieci się ziele, Wtedy, miły, będziem mieć wesele... — Już się jabłoń kwiatem przyodziała, Młoda róża już szkarłatem pała, Już się słowik roześpiewał gajem, Już i ruta zielenieje majem... — Tam, dwa groby kopią przy kościele... Pójdź, o miła, będziem mieć wesele!