Poezye. Serya trzecia/Toast

<<< Dane tekstu >>>
Autor	Maria Konopnicka
Tytuł	Poezye. Serya trzecia
Podtytuł	Żywym i umarłym
Data wydania	1887
Wydawnictwo	Gebethner i Wolff
Drukarz	Wł. L. Anczyc i Spółka
Miejsce wydania	Warszawa
Źródło	Skany na Commons
Link do strony indeksu

[095] V. Toast. Szalony, kto chce na morskiej głębi Gasić pragnienie, co mu krew kłębi. Kto do szerokiej przylgnąwszy fali, Z nią się podnosi i w przepaść wali. Szalony!... Życie, wielki piwniczy, Poda mu puhar pełen goryczy. Morza i bez nas w przepaście płyną — Niech żyje wino!... My tyle właśnie mamy zapału, Ile go mieści czara z kryształu, Tyle uniesień — co pian w tej czarze, I tyle ognia — co w tym puharze! Płomień z helotów piersi nie bucha... Brzęk szkła tak bawi, jak brzęk łańcucha. Wielkich klęsk — wielkie serca przyczyną: Niech żyje wino!... [096] Ludy się kędyś prą falą mętną, Szumem ich zbiera dziejowe tętno, Nad żaglem trzeszczą maszty przegniłe, To tylko żyje — co żyć ma siłę... — A nam tymczasem młynek na strudze Obraca plewy swoje i cudze... Górą mielizny! Na głębiach — giną. Niech żyje wino!...