Poezye. Serya trzecia/Rozszerzcie Boga!

<<< Dane tekstu >>>
Autor	Jaroslav Vrchlický
Tytuł	Poezye. Serya trzecia
Podtytuł	Ghazele Jarosława Vrchlickiego
Data wydania	1887
Wydawnictwo	Gebethner i Wolff
Drukarz	Wł. L. Anczyc i Spółka
Miejsce wydania	Warszawa
Tłumacz	Maria Konopnicka
Źródło	Skany na Commons
Link do strony indeksu

[221] VIII Rozszerzcie Boga! Nad przepaściami rozbrzmiewa wołanie: — Rozszerzcie Boga! Niech pęknie ciemność, i dzień niech nastanie — — Rozszerzcie Boga! Precz z maską pustych form! Żywe istnienie, Wszechświat — twarz jego; a głos — morza granie... — Rozszerzcie Boga! Ziemia niech będzie jedną z pereł mlecznych, Któremi błyska jego przepasanie — — Rozszerzcie Boga! On sam niech będzie wszystkiem! Trawką lichą, Ziarenkiem piasku, cedrem na Libanie... — Rozszerzcie Boga! O zrąb wieczności niech opiera dłonie, Niech czas mu u nóg, jak pies skomli: Panie... — Rozszerzcie Boga! [222] Niech oddech jego wypełni przestrzenie, I nowych istot rzuci posiew na nie... — Rozszerzcie Boga! A serce ludzkie niech mu tronem będzie, Niechaj wieść o nim niesie liry granie... — Rozszerzcie Boga! Z wszechpiękna tworów, i z wina puharu Niech oka jego błyska nam zaranie, — Rozszerzcie Boga! I z ust kochanych niech dech jego spływa, I wszechmiłości niech świat czuje drganie — — Rozszerzcie Boga!