Poezye. Serya trzecia/Pamięci Zaleskiego Bohdana

<<< Dane tekstu >>>
Autor	Maria Konopnicka
Tytuł	Poezye. Serya trzecia
Podtytuł	Żywym i umarłym
Data wydania	1887
Wydawnictwo	Gebethner i Wolff
Drukarz	Wł. L. Anczyc i Spółka
Miejsce wydania	Warszawa
Źródło	Skany na Commons
Link do strony indeksu

[101] VIII. Pamięci Zaleskiego Bohdana. Płaczem a jękiem brzmi Ukraina, Huka, a klaszcze, a woła syna... W głos odhukują jękiem kurhany... — A gdzie mój śpiewak? A gdzie wybrany? Czym mu nie dała nad stepem mocy? Ciszy w poranek? Harf srebrnych w nocy? Czym nie karmiła miodem a mlekiem — I starej sławy echem dalekiem? Czylim nie przędła z blasków miesiąca Strun, w które dumka a szumka trąca? Czylim nie tchnęła w teorban ducha? Czy Dniepr mój siny pieśni nie słucha? [102] Rusałki-ż moje nie dosyć wdzięczne? Nie dość-że ciche noce miesięczne? Nie dość-że złota słomiana strzecha? Brakłoż mu tutaj na rozhuk echa? Cóż to, że wzgardził chudobą naszą? Ej, czary ty mu zadałaś, Laszo? Uniosłaś ty mi na łzy, gorycze, Prześpiewne ptasze moje słowicze... Pod Iwanhorą step buja głuchy, Po nocach jęczą praojców duchy, A bezdziedziczna i zapomniana Rdzawieje w rosach gęśla Bojana... Trawy mi żółkną, pola mi głuchną, Z hetmańskich zbroic sypie się próchno... A niemasz, pieśnią rozbudzić komu Życia w sierocym i pustym domu!