Plato i Archita

Plato i Archita • Cyprian Kamil Norwid

Plato i Archita Cyprian Kamil Norwid

 ARCHITA
 Geometrycznej nieświadom nauki
 Widziałem prosty lud, kładący bruki,
 I, jako kamień jedna się z kamieniem,
 Baczyłem, stojąc pod filarów cieniem-
 Aż żal mi było bezwiedności gminu,
 Mimo że wieczną on jest wagą czynu!...
 Więc - geometrii myślane promienie
 (Rzeknę) gdy z głazem złączę i ożenię,
 Sferyczność w drzewie wykłuwszy toporem,
 Siłami ramion pchnę brązowe walce,
 Promienne jeśli kołom natknę palce...
 To-któż wie...
  
 PLATO
 Boskie zmysłowiąc obrysy,
 Archito! - koturn rzucisz za kulisy-
 Języka lotność niebieskiego zgrabisz,
 Więc filozofię, Grecję może, zgubisz...
 
 ARCHITA
 O! Plato... padam przed prawdy bez-końcem,
 I nieraz, myśli z drzewa ciosząc, płaczę,
 Tak wielce wszystko przesiękłe jest słońcem,
 Któremu nie ty, ni ja biegów znaczę;
 Dlatego świętych nie zniżę arkanów,
 Ani ojczyzny krągłą tarcz wyszczerbię,
 Owszem: z tych, które rażą cię dziś, planów,
 Z kres tych na Grecji idealnym herbie,
 Z liczebnych równań w sil zmienionych dźwignie
 (Lubo promienność uroku w nich stygnie),
 Któż wie? - powtarzam - czy lud w sobie drobny,
 Bezsilny ciałem-jak wyspa osobny,
 Sykułów, mówię, na przykład, siedziba,
 Tą siły ramion zmnożywszy nauką,
 Nie zdoła bronić się jak morska ryba?...
  
 PLATO
 Przyjdzie - i tobie dzień zwycięstwa - sztuko!...

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.