Pielgrzym (Mickiewicz)

←Czatyrdah

Pielgrzym Poezye Adama Mickiewicza. T. 1. (1899) Sonety krymskie Adam Mickiewicz

Droga nad przepaścią w Czufut-Kale→

Zobacz też: wydanie z 1826 r.

[192]

 U stóp moich kraina dostatków i krasy,
Nad głową niebo jasne, obok piękne lice:
Dlaczegóż stąd ucieka serce w okolice
Dalekie i — niestety! — jeszcze dalsze czasy?

 Litwo! piały mi wdzięczniej twe szumiące lasy,
Niż słowiki Bajdaru, Salhiry dziewice;
I weselszy deptałem twoje trzęsawice,
Niż rubinowe morwy, złote ananasy.

 Tak daleki, tak różna wabi mię ponęta!...
Dlaczegóż roztargniony wzdycham bez ustanku
Do tej, którą kochałem w dni moich poranku?

 Ona w lubej dziedzinie, która mi odjęta,
Gdzie jej wszystko o wiernym powiada kochanku,
Depcąc świeże me ślady, czyż o mnie pamięta?...

Przypisy

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.