Pióro

Pióro • Cyprian Kamil Norwid

Pióro Cyprian Kamil Norwid

...Nie dbając na chmury
Panów krytyków, gorsze kładzie kalambury.
Byron. Beppo

 I wlano w ciebie duszę nie anielską, czarną,
 Choć białym włosem strzępisz wybujałą szyję
 I wzdrygasz się w prawicy wypalonej skwarną
 Posuchą - a za tobą długie żalów chryje
 Albo okrągłe zera jak okrągłe grosze
 Wtaczają się w rubryki, zaplecione giętko,
 Jak zrachowane jaja, kiedy idą w kosze
 Ostrożnie i pomału. - Czasem znowu prędko
 Nierozerwany promień z ciebie głosek tryska
 I znakiem zapytania jak skrzywioną wędką
 Łowisz myśl, co opodal ledwo skrzelą błyska...
 
 O, pióro! Tyś mi żaglem anielskiego skrzydła
 I czarodziejską zdrojów Mojżeszowych laską,
 - Tylko się w tęczowane barwiąc malowidła,
 Nie bądź papugą uczuć ani marzeń kraską -
 Sokolim prawem wichry pozagarniaj w siebie,
 Nie płowiej skwarem słońca i nie ciemniej słotą;
 Dzikie i samodzielne, sterujące w niebie,
 Do żadnej czapki klamrą nie przykuj się złotą.
 
 Albowiem masz być piórem nie przesiąkłym wodą
 Przez bezustanne wichrów i nawałnic wpływy,
 Lecz piórem, którym ospę z krwią mięszają młodą
 Albo za wartkie strzałom przytwierdzają grzywy.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.