Ołowkiem na książeczce o Tunce

Ołowkiem na książeczce o Tunce • Cyprian Kamil Norwid

Ołowkiem na książeczce o Tunce Cyprian Kamil Norwid

 Jako gdy trąba porwie warstwę lata
 I rzuci w północ gestem osobliwym,
 I jakby nie był tylko sprawiedliwym
 Twórca-przyrody, lecz i Ojcem świata,
 I sprawy czynił wyjątkowej treści,
 A meteory grały Mu choralnie,
 Śnieg rozpłakiwał się i czuł boleści
 Ludzi okutych, co w nim brodzą walnie - -
 
 *
 Jako - (pobrzmiewam Kochanowskich lutnią) -
 Sierotka męża wielkiego, lubo ją
 U-pogardliwią, lubo u-wierutnią,
 Skazuje w przyszłość drobną rączką swoją
 I własnej zda się rokować piastunce -
 A ludzie, czując, co jest nad-człowiecze,
 Szepcą, iż Anioł przez niemowlę rzecze -
 -Tak... w owej "Tunce"!...
 
 1875

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.