Nie chcę już smutków, nie!...

Nie chcę już smutków, nie!... • Cyprian Kamil Norwid

Nie chcę już smutków, nie!... Cyprian Kamil Norwid

 1
 Nie chcę już smutków, nie!... już mi za małe -
 Choćby jak świata zepsucie ogromne!
 - Cóż - bo tu nic jest na skróś przebolałe?
 Cóż?... nie zajęknie mi w ucho... gdy wspomnę?
  
 2
 Dlatego nie chcę smutków... bo nienowe;
 Tylko że własnej starości niepomne -
 Jakbym nie słyszał wciąż, gdzie wesprę głowę,
 Że wszystko jęczy a jęczy... gdy wspomnę!...
 
 3
 Pyły - zatartych pod nogą pomników,
 I miasta na nich, i twierdze niezłomne.
 Aż pójdą, w gruzach czekać budowników...
 Wszystko tu jęczy a jęczy... gdy wspomnę!...
  
 4
 Dlatego lubię kwiat nie-zapominek.
 Bo rwą go zwykle ręce wiarołomne!
 - I lubię nagły w znużeniu spoczynek,
 Bo - uprzytomnia śmierć, pierwej... nim w s p o m n ę.
  
 *
  
 Dlatego lubię kwiat nie-zapominek.
 Bo rwą, go tylko ręce wiarołomne!...

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.