Nad jeziorem

Nad jeziorem • Cyprian Kamil Norwid

Nad jeziorem Cyprian Kamil Norwid

 Moja złota – ty kochasz – jeżeli... jeżeli...
 Kochasz i gwiazdę, która mię ze światem dzieli,
 Ze światem  t y m,  którego ranić nieraz trzeba
 Dla  t a m t y c h  światów – powiedz – nachylisz mi nieba
 Do piersi, i za pokój dadzą ci anieli
 Pokój, i żyć będziemy, i będziem się śmieli
 Łagodnie na tych cierniach okwitniętych biało,
 Jakby, jakby już wszystko po-zmartwychwstawało...
 
 
 Ale – jeżeli – pomyśl – jeżeli walczący
 W przyłbicy zapuszczonej – sam – nie będzie tobie
 Powabnym towarzyszem... to mów... ile drżący,
 Tyle i mocny... prawdę pisz, jakby na grobie,
 Bo wieczna!
 
 
                     Nie wiem – co powiem – co zrobię,
 Nie wiem – ale spoglądam w niebo okiem [stałym]
 I czystym – i wiem... że cię – kocham sercem całym...
 

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.