Na posadzkę zapustnej sceny...

Na posadzkę zapustnej sceny... • Cyprian Kamil Norwid

Na posadzkę zapustnej sceny... Cyprian Kamil Norwid

 Na posadzkę zapustnej sceny,
 Gdzie tańcowały pierwej tłumy mask,
 Patrzyłem sam, jak wśród areny,
 Podziwiając już pierwszy słońca brzask.
  
 *
 I na jasnej woskiem zwierzchni szyb
 Kreślone obuwiem lekkim kręgi,
 Jakoby czarodziejskich pisań tryb
 Mówił do mnie z ziemi jak z księgi.
  
 *
 Listek kwiatu, upuszczony tam,
 Szepnął mi coś papierową wargą;
 — Wśród salonu pustego sam i sam
 Rosa jemu i świt... byłyż skargą?
  
 *
 Otworzyłem okno z drżeniem szkła,
 Że aż gmachem moja wstrzęsła siła,
 Z kandelabrów spadła jedna łza — —
 — Ale i ta jedna — z wosku była!...

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.