Moralności

←Bliscy

Vade-mecum Moralności Cyprian Kamil Norwid

Tajemnica→

 I
 Kochający - koniecznie bywa artystą,
 Choćby nago jak Herkules stał;
 I moralność nie tylko jest osobistą:
 Jest i wtóra - moralność - zbiorowych - ciał.
 
 II
 Dwie było tablic - dwie! - prawowitego cudu:
 Jedna - władnie do dziś wszech-sumieniem,
 Druga - całym pękła kamieniem
 O twardość ludu.
 
 III
 Z pierwszej? - mamy zarys i siłę mamy
 Od niesienia rąk w dzieło zaczęte,
 Ale - drugiej odłamy
 Między Ludów Ludami
 Jak menhiry stoją rozpierzchnięte!
 
 IV
 Wobec pierwszej? każdy a każdy - rzeszą!
 Lecz - by drugą odcalić,
 Czoła się nam mojżeszą
 I zaczynają się lica blaskiem palić.
 - Wiatr ogromny, jak na Synai szczycie,
 Tętnią echa i gromy z błyskawicami;
 Dłonią czujesz, że tknąłeś życie
 Podejmując prawa odłamy.
 
 V
 Aż przyjdzie dzień gdy gniew, co zbił tablice,
 Stanie się zapałem, który tworzy:
 Rozniepodziane złoży
 I pogodne odkryje lice.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.