Marquis de Boissy

Marquis de Boissy • Cyprian Kamil Norwid

Marquis de Boissy Cyprian Kamil Norwid

 Co chce Boissy? - męczę się pytaniem,
 Jak w Izbach lewa i jak prawa strona?
 Śmiech jest konwulsją, konwulsje - skonaniem;
 Markiz Boissy - to przeszłość, co kona!
 
 Każda myśl jego podobna do bogów,
 Które zawrócił w ziemię Egipcjanin,
 Jako przedwczesnych owoce połogów -
 A wywiał z piasku wiatr - drugi poganin!
 
 Stopy bałwanków tych wzgardziły ruchem,
 Od kolan będąc zrosłe jak kolumna;
 Głowy ich ptasie, lecz złączone z brzuchem,
 Coś niby pisklę... i coś niby trumna.
 
 Gdzie to poleci?... i czy to poleci?...
 Nie wiesz - i znowu męczysz się pytaniem:
 Czy Markiz lubi czasem straszyć dzieci?
 Czy jest wcielonym Epok urąganiem?...
 
 Tak ci rubaszni grabarze w Hamlecie,
 Co w rzecz tragedii bynajmniej nie wchodzą:
 Wszystko im jedno - czy koście, czy śmiecie,
 Czy zaprzeczają sobie, czy się godzą...
 
 Gdyż - scen-następstwo, nie Szekspir, ich wzywa
 Do zasłonięcia zmiany dekoracji...
 Tak Twój, Markizie, geniusz się odzywa
 Między aktami łez... dla rekreacji!
 
 1863, grudzień

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.