Magnificat (Biblia Gdańska)

Magnificat • Zamieszczony poniżej tekst pochodzi z Biblii Gdańskiej.

Magnificat Zamieszczony poniżej tekst pochodzi z Biblii Gdańskiej.

Zobacz w Wikipedii hasło Magnificat

Wielbi dusza moja Pana;
I rozradował się duch mój w Bogu, zbawicielu moim,
Iż wejrzał na uniżenie służebnicy swojej; albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody.
Bo mi uczynił wielkie rzeczy ten, który mocny jest, i święte imię jego;
I którego miłosierdzie zostaje od narodu do narodu nad tymi, co się go boją.
Dokazał mocy ramieniem swojem, i rozproszył pyszne w myślach serca ich.
Ściągnął mocarze z stolic ich, a wywyższył uniżone.
Łaknące napełnił dobremi rzeczami, a bogacze rozpuścił próżne.
Przyjął Izraela, sługę swego, pamiętając na miłosierdzie swoje.
Jako mówił do ojców naszych, do Abrahama i nasienia jego na wieki.

Przekład został udostępniony na innej licencji niż tekst oryginalny.
Oryginał	Tekst lub tłumaczenie polskie jest własnością publiczną (public domain), ponieważ prawa autorskie do niego wygasły (expired copyright).  Informacje o pochodzeniu tekstu możesz znaleźć w dyskusji tego tekstu.
Przekład	Udziela się zgody na kopiowanie, dystrybucję i/lub modyfikację tego tekstu na warunkach licencji GNU Free Documentation License w wersji 1.2 lub nowszej, opublikowanej przez Free Software Foundation. Kopia tekstu licencji umieszczona została pod hasłem GFDL. Dostepne jest również jej polskie tłumaczenie. Informacje o pochodzeniu tekstu możesz znaleźć w dyskusji tego tekstu.