Mój łaskawy panie!

Mój łaskawy panie! • Cyprian Kamil Norwid

Mój łaskawy panie! Cyprian Kamil Norwid

 O nieco miłosiernej nie-indyferencji
 Proszę: i szlę egzemplarz mojej konferencji,
 Dając wiedzieć, że tejże jest paręset jeszcze
 W Luksemburskiej Księgarni, gdzie przedają wieszcze.
 Zaś honorem uręczę, że, choć dnie się mienią,
 W Ojczyźnie jest paręset figur, co mnie cenią;
 I jest paręset, które się w rzecz tę uwłaszczą,
 Choćby przeto, że w równej liczbie nieraz klaszczą.
 Matematycznie zatem, jak wyżej się rzekło,
 Chciej dopomóc, żeby to poszło prędzej w Piekło,
 I nie nazbyt księgarskim pleśniło się kątem:
 Owym prędzej, gdzie Kokcyt szumi z Acherontem,
 A ciężkie mroki-myśli nad białodrzewami
 Wiszą i obszernymi kołują skrzydłami.
 Tam - w szlafroku, przypadkiem, obywatel-zacny
 Czytuje, jeśli styl jest okrągły i łacny;
 Tam i literat, mniej od czytelnika szczerszy,
 O-naśladuje ciebie, z-bluźni i o-wierszy...
 A zecer po dwa błędy zrobi w każdym słowie;
 Harpie westchną, i głodni nadlecą orłowie!
 Słowem: że gdybyś mroki nawiedził Kimrysów,
 Nie zaniechaj Messeńskiej-mojej i jej rysów,
 I uderz byka w piersi, i krew wytocz czarną,
 I zaklnij!... mówię Tobie, że Duchy się zgarną...
 Mówię: że nawet Matki Twej serce na licu
 Przez gałęzie topoli wybłyśnie w księżycu:
 Ale Ty jej miecz podaj, choć serce się kraje,
 I spomnij...
 ...że - jak Kolumb - postawiłem jaje!...

1869-1870
rue Lallier Nr 3
Paris

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.