Laur dojrzały

←Początek broszuty politycznej...

Vade-mecum Laur dojrzały Cyprian Kamil Norwid

Czas i prawda→

 1
 Nikt nie zna dróg do potomności,
 Jedno - po samodzielnych bojach;
 Wszakże w Świątyni jej nie gości
 W tych, które on wybrał pokojach.
 
 2
 Ni swoimi wstępuje drzwiami,
 Lecz które jemu odemknięto -
 A co? w życiu było skrzydłami,
 Nieraz w dziejach jest ledwo piętą!
 
 3
 Rozwrzaskliwe czasów przechwałki,
 Co, mniemałbyś, że są trąb graniem? -
 To - padające w urnę gałki
 Gdy cisza jest głosów - zbieraniem.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.