Kolebka pieśni

←Wielkie słowa

Vade-mecum Kolebka pieśni Cyprian Kamil Norwid

Śmierć→

 (DO SPÓŁCZESNYCH LUDOWYCH PIEŚNIARZY)
 
 I
 Gdzie toni miara równe są przedmiotowi,
 Gdzie przedmiot się harmonią dostraja,
 Tam jest i pieśń, i rym - jak kto je powie -
 Tam z - siedmia się brzmienie i tam się z - traja,
 I spadkuje się same ku końcowi
 
 II
 - Umiej słowom wyrazić ich wygłos - pierwszy -
 To jest całą wrażeń tajemnicą:
 Rym? - we wnętrzu leży, nie w końcach wierszy,
 Jak i gwiazdy nie tam są, gdzie świecą!
 
 III
 Podobnież i pieśń gminna to nie jest to,
 Co wy dziś zrobiliście z niej -
 Płynność słów? - to - oko błysłe łzą,
 To - ciepły dech, nie zawołanie: "Tchnij!"
 Tak - wywęźla się kwiatu pąk i tak ptaszę
 Coraz bystrzej i pełniej widzi dzień,
 Nim nad rozpękłą wzleci czaszę -
 Wrażenia pierw mając przez swój - rdzeń!
 
 IV
 Stąd to nie są nasze - pieśni - nasze,
 Lecz boskiego coś bierą w się;
 Stąd, choć ja śpię nie ja to śnię co? śnię:
 Ludzkości-pół na globie współ-śni ze mną;
 Dopomaga mnie - i cicho, i głęboko,
 I uroczyście, i ciemno:
 Jak - wszech-oko!
 
 V
 Tam to wszczęła się pieśń gminna, jakby z dna
 Uspokojonej na skroś głębi
 Czerpiąc tok swój i jęk gołębi;
 A Bóg ją sam zna!

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.