Gdy naród do boju - Wikiźródła, teksty i materiały źródłowe

Gdy naród do boju

Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania


Gdy naród do boju • Pieśń hymniczna • Gustaw Ehrenberg
Gdy naród do boju
Pieśń hymniczna
Gustaw Ehrenberg
Gdy naród do boju, to wiersz postały w roku 1835 autorstwa Gustawa Ehrenberga a także pieśń hymniczna (znana również jako „Szlachta w roku 1831”, powstała na podstawie tego wiersza). Do tekstu podłożono melodię wzorowaną na fragmencie opery „Don Giovanni” Wolfganga Amadeusza Mozarta. Po raz pierwszy utwór został opublikowany w zbiorze „Dźwięki minionych lat” w 1848 roku w Paryżu. W tym samym czasie ukazało się w Krakowie konspiracyjne wydanie. Pieśń była popularna w środowisku ludowców i socjalistów od połowy XIX wieku. Budzący się ruch chłopski przyjął ją za swoją pieśń bojową. Stała się hymnem Armii Ludowej. W zmodyfikowanej wersji została hymnem Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego.
Wikipedia
Zobacz w Wikipedii hasło Gdy naród do boju

"Bitwa pod Stoczkiem", Powstanie listopadowe z 1831 (fragment obrazu Jana Rosena, 1890)
Konferencja w Lordnes z roku 1832 prowadzona przez francuskiego ambasadora Talleyranda. Podczas tej konferencji zdecydowano o granicach Belgii, Luksemburga i Holandii (karykatura autorstwa Honoré Victorina Daumiera, poszczególne postacie reprezentują uczestniczące w konferencji państwa: koń: Prusy, niedźwiedź: Rosja, małpa: Wielka Brytania, zając: Francja, indyk: Belgia, pies: Niderlandy (Holandia), trup kobiety leżacącej na podłodze: Polska)
Emilia Plater prowadzi do boju kosynierów, rok 1831 (Obraz Jana Rosena)

Tekst pieśni[1]:

Gdy naród do boju wystąpił z orężem,
panowie w stolicy bawili.
Gdy naród zawołał: "Umrzem lub zwyciężym!"
panowie o czynszach radzili.

Refren:

O, cześć wam panowie, magnaci,
za naszą niewolę, kajdany,
o, cześć wam książęta, hrabiowie, prałaci,
za kraj nasz krwią bratnią zbryzgany.


Armaty pod Stoczkiem zdobywała wiara
rękami czarnymi od pługa,
panowie w stolicach kurzyli cygara,
radzili o braciach zza Buga.

(Refren)

Wszak waszym był synem ów niecny kunktator
co wzbudzał przed wrogiem obawę,
i wódz ten naczelny, pobożny dyktator,
i zdrajca, co sprzedał Warszawę.

(Refren)

Lecz kiedy nadejdzie godzina powstania,
magnatom lud ucztę zgotuje,
Piekielną muzykę zaprosi do grania,
a szlachta niech wtedy tańcuje.

(Refren)

Powstańcy nie znają wiedeńskich traktatów,
nie wchodzą w układy z carami,
lecz biją Moskali, wieszają magnatów,
i mścić się umieją stryczkami.

(Refren)

[edytuj] Przypisy

  1. Na podstawie Niech rozbrzmiewa wolny śpiew, śpiewnik w opr. Elżbiety Bekier, wyd. Książka i Wiedza, Warszawa 1952 (brak w nim zwrotek 3 i 5, których współcześnie się nie wykonuje, ze względu na to, że straciły swoje odniesienie historyczno-społeczne).



Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.




pozwalni reklama Napisy do filmów Bilans 2011 studium wykonalności Katalog Stron
Oryginalny pomysł na imprezę dla pracown
Jak pikniki, to tylko nad morzem
dmuchawce mazury
pila kutno