Ekskuza
Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych
| ←Danaidy | Ekskuza Poezye Adama Mickiewicza. T. 1. (1899) Sonety erotyczne Adam Mickiewicz |
Stepy Akermańskie→ | |
|
Nuciłem o miłostkach w rówienników tłumie;
Jedni mię pochwalili, a drudzy szeptali:
Ten wieszcz kocha się tylko, męczy się i żali,
Nic innego nie czuje, lub śpiewać nie umie.
W dojrzalsze wchodząc lata, przy starszym rozumie,
Czemu serce płomykiem tak dziecinnym pali?
Czyliż mu na to wieszczy głos bogowie dali,
Aby o sobie tylko w każdej nucił dumie?
Wielkomyślna przestroga! Wnet z górnymi duchy
Alcejski chwytam bardon[1] i strojem Ursyna[2]
Ledwiem zaczął przegrywać, aż cała drużyna
Rozpierzchła się, unosząc zadziwione słuchy...
Zrywam struny, i w Letę[3] ciskam bardon głuchy:
Taki wieszcz, jaki słuchacz. [Lecz przyjdzie godzina!]
[edytuj] Przypisy
- ↑ Bardon, czyli lutnia alcejska, tak nazwana od sławnego liryka greckiego Alceusza, który urodzony w Mitylenie, żył około r. 604 przed Chr.
- ↑ Ursyn, przydomek Juliana Niemcewicza.
- ↑ Lete, rzeka zapomnienia w Elizyum, z której piły dusze zmarłych, aby zapomnieć doznanych na ziemi cierpień, a kiedy po kilku wiekach w inne wracały ciała, znowu z niej pić miały, aby wygluzować z pamięci tajemnice tamtego świata.
_184.jpg){kind=link}
quady poznań Nocne, nielegalne wyścigi uliczne Tomografia weterynarz wdrażanie iso 13485 filcowanie darmowe rozmowy tanie telefonia ip najtańsze rozmowy
Katalog Stron
gallagher6
Wyjazdy motywacyjne sposobem na dobrą at
dni miasta mielec