Dzień dobry (Mickiewicz)

←Luba! ja wzdycham...

Dzień dobry Poezye Adama Mickiewicza. T. 1. (1899) Sonety erotyczne Adam Mickiewicz

Dobranoc→

Zobacz też: wydanie z 1826 r.

[180]

 Dzień dobry! nie śmiem budzić. O wdzięczny widoku!
Jej duch napoły w rajskie wzleciał okolice,
Napoły został, boskie ożywiając lice,
Jak słońce napół w niebie, pół w srebrnym obłoku.

 Dzień dobry! Już westchnęła, błysnął promyk w oku.
Dzień dobry! Już obraża światłość twe źrenice,
Naprzykrzają się ustom muchy swawolnice.
Dzień dobry! Słońce w oknach, ja przy twoim boku.

 Niosłem słodszy dzieńdobry: lecz twe senne wdzięki
Odebrały mi śmiałość. Niech się wprzódy dowiem:
Z łaskawem wstajesz sercem, z orzeźwionem zdrowiem?

 Dzień dobry! Nie pozwalasz ucałować ręki?
Każesz odejść? Odchodzę: oto masz sukienki,
Ubierz się i wyjdź prędko — dzień dobry ci powiem.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.