Dwa muły

Dwa muły • Jean de La Fontaine

Dwa muły Jean de La Fontaine

Przekład: Władysław Noskowski.

Drogą wśród lasu, ociężałym krokiem,

Szły objuczone dwa muły.

Jeden niósł wory z obrokiem,

Drugi z pieniędzmi szkatuły.

Dumny, że złoto dźwiga na swym grzbiecie,

Chociaż się srodze umęczył,

Nie przystaby za nic na świecie

By go kolega wyręczył.

Wtem, z głębi lasu, zbójców gromada

Na muła wpada

I do pieniędzy! Muł wierzga i bryka,

Lecz wkrótce, mimo walecznej obrony,

Upadł, śmiertelnym ciosem ugodzony.

"Dlaczegoż — jęknął — los ten mnie spotyka?

Takąż mych zasług nagrodę odbieram?

Ten, z worem owsa, swobodnie umyka,

A ja umieram!"

"Braciszku — rzekł kolega — nieraz tak się zdarza

Tym, co wysokie piastują godności:

Gdybyś był służył, jak ja, u młynarza,

I ty dotychczas miałbyś całe kości."

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie tłumacza.