Do wroga

Do wroga • Cyprian Kamil Norwid

Do wroga Cyprian Kamil Norwid

PIEŚŃ

 1
 Ty! prawd-promienie wziąwszy za sztylety,
 Śmiesz jeszcze mniemać, żeś wódz - żeś generał!
 O! niewolniku - stój - cofaj bagnety -
 Dopókiż będę za ciebie umierał?...
 
 2
 Czyż myśli każdej - każdej myśli prawie
 Uczyć cię trzeba ciągłymi ofiary:
 Patriotyzmu - na bruku w Warszawie,
 A Chrześcijaństwa - u krwawych wrót Fary?!
 
 3
 Czyż nigdy z siebie ty nic, własną siłą
 Nie poczniesz nigdy: boś wszystko zabierał;
 Cofnij się! - wołam - głucha lodu-bryło:
 Dopókiż będę pod tobą umierał?...
 
 4
 Toć groszem twoim tuczne pułkowniki
 Własnych cię uczą mordować proroków;
 A wy - nas - wodzić śmiecie - niewolniki!...
 Nie widząc Boga-ręki u obłoków.
 
 5
 Niechże wam szron raz rozstaje u powiek,
 Niech roz-niewoli się ta ciemna góra;
 Wrogi!... do nogi broń!... kto jeszcze człowiek,
 A bryłę-lodu na kosy!... i hurraa!...

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.