Do Zeszłej... (na grobowym głazie)

←Czemu

Vade-mecum Do Zeszłej... (na grobowym głazie) Cyprian Kamil Norwid

Pamięci Alberta Szeliga hrabi Potockiego→

 Sieni tej drzwi — otworem — poza sobą
 Zostaw — — wzlećmy już daléj!...
 Tam, gdzie jest Nikt, i jest Osobą:
 — Podzielni wszyscy, a cali!...
 
 *
 Tam — milion rzęs, choć jedną łzą pokryte,
 Kroć serc — łkających: "gdzie Ty?"
 Tam — stopy dwie — gwoźdźmi przebite —
 Uciekające z planety...
 * * * * * * * * * * * * * * * * * *
 Tam — milion moich słów — tam — lecą i te.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.