Cisza morska
Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych
| ←Stepy Akermańskie | Cisza morska. (Na wysokości Tarkankut)[1] Poezye Adama Mickiewicza. T. 1. (1899) Sonety krymskie Adam Mickiewicz |
Żegluga→ | |
|
Już wstążkę pawilonu[2] wiatr zaledwie muśnie,
Cichemi gra piersiami rozjaśniona woda:
Jak marząca o szczęściu narzeczona młoda
Zbudzi się, aby westchnąć, i wnet znowu uśnie.
Żagle, nakształt chorągwi, gdy wojnę skończono,
Drzemią na masztach nagich: okręt lekkim ruchem
Kołysa się, jak gdyby przykuty łańcuchem;
Majtek wytchnął, podróżne rozśmiało się grono.
O morze! pośród twoich wesołych żyjątek
Jest polip, co śpi na dnie, gdy się niebo chmurzy,
A na ciszę długiemi wywija ramiony.
O myśli! w twojej głębi jest hydra pamiątek,
Co śpi wpośród złych losów i namiętnej burzy —
A gdy serce spokojne, zatapia w niem szpony...
[edytuj] Przypisy
_186.jpg){kind=link}
odchudzanie diety rachunkowość szkolenie kłady allegro gerlach łóżka drewniane Incentive to element marketingu bezpośre
Babski wyjazd do SPA po piękno
kupno lokali uzytkowych
skup nieruchomosci
biwak ketrzyn