Bliscy

Vade-mecum
Bliscy
Cyprian Kamil Norwid

1
Tu, gdzie im krótszy czas, tym lepiej skrywa
Szybkość swą, ważność i miarę,
A człowiek ledwo rzec może, że bywa
Zdrowych lat kilka lub parę -

2
Ludzie? - znikomość tę? - czy mieli siły
Wziąść za coś więcej niż plagę
Choć krzyż sam, waląc się na grobie, zgniły,
Razem traci kształt i wagę!

3
Jakby się nieme rzeczy też siliły
Nieustannymi jękami
Przedłużać nicość swą i zlepiać pyły
Łzą - aż i łza się wyplami.

4
Więc gdy na chustki ostatniej już brzegu
Łzy ślad spełznie swym ostatkiem;
Więc gdy ostatni z przyjaciół szeregu
Wspomni Cię już, już, przypadkiem -

5
Wtedy - o! wtedy - myśl i życia wątek,
I ślad dramatyczny bytu
Twego, w swój wtóry wnikłszy od - początek,
Zbudzi się Tobą do sytu.

6
Bo teraz wszędzie jeszcze Twoje nie ja
Obejmać musisz sumieniem;
I nie Twój jesteś rozum i nadzieja,
I jesteś Twoim zwątpieniem!

7
Lecz i tu ludzi trzy widziałem sfery,
Trzy obcowania ich strony:
Jedni, co znają Cię, jak się litery
Zna - pókiś ku nim zwrócony

8
I póki twarzą w twarz przestajesz z niemi,
Zaś - ani chwilę już potem:
Tak kły pszeniczne ruszają się z ziemi,
Wyzieleniając za grzmotem

9
Drudzy - mniej rządni oblicz i gestu,
Mniej osobistej poręki,
Bo całe życie pamiętni, jak Chrzestu,
Tych, których dotknęli ręki.

10
I trzeci wreszcie - rzadcy niesłychanie,
Co, choćbyś umarł od wieku,
Weszli w poufne z Tobą obcowanie,
Jak - siedzący człek przy człeku.

11
- A którzy znikną z Elektrą Twej siły
Lub znajdą się w życia składni,
A których czekać u swojej mogiły
Będziesz? -
- ja, nie chcę sam zgadnij

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.

Materialy edukacyjne

Bliscy