Ałuszta w dzień
Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych
| ←Bajdary | Ałuszta w dzień[1] Poezye Adama Mickiewicza. T. 1. (1899) Sonety krymskie Adam Mickiewicz |
Ałuszta w nocy→ | |
|
Już góra z piersi mgliste otrząsa chylaty,
Rannym szumi namazem[2] niwa złotokłosa,
Kłania się las i sypie z majowego włosa,
Jak z różańca kalifów[3], rubin i granaty.
Łąka w kwiatach, nad łąką latające kwiaty,
Motyle różnobarwne, niby tęczy kosa,
Baldakimem z brylantów okryły niebiosa;
Dalej szarańcza ciągnie swój całun skrzydlaty.
A kędy w wodach skała przegląda się łysa,
Wre morze, i odparte z nowym szturmem pędzi:
W jego szumach gra światło, jak w oczach tygrysa,
Sroższą zwiastując burzę dla ziemskiej krawędzi;
A na głębinie fala lekko się kołysa,
I kąpią się w niej floty i stada łabędzi.
[edytuj] Przypisy
- ↑ (Ałuszta w dzień). Jedno z miejsc najrozkoszniejszych Krymu. Tam już wiatry północne nigdy nie dochodzą i podróżny w listopadzie szuka częstokroć chłodu pod cieniem ogromnych orzechów włoskich, jeszcze zielonych.
- ↑ Namaz, modlitwa muzułmańska, którą odprawiają siedząc i bijąc pokłony.
- ↑ Muzułmanie używają w czasie modłów różańca, który u znakomitych osób z kosztownych bywa kamieni. Granatowe i morwowe drzewa, czerwieniejące się rozkosznym owocem, są pospolite na całym brzegu południowym Krymu.
ciekawe pozycjonowanie Poznań uroda motory dla dzieci Szkolenie wynagrodzenia karty magnetyczne
dobre Curriculum Vitae do pobrania
evacuation9
Pikniki, imprezy - przyjemne z pożyteczn
wynajem gabinetow