Śmierć (Norwid)

←Kolebka pieśni

Vade-mecum Śmierć Cyprian Kamil Norwid

Sens świata→

 I
 Skoro usłyszysz, jak czerw gałąź wierci,
 Piosenkę zanuć lub zadzwoń w tymbały;
 Nie myśl, że formy gdzieś podojrzewały;
 Nie myśl - o śmierci...
 
 II
 Przed-chrześcijański to i błogi sposób
 Tworzenia sobie lekkich rekreacji,
 Lecz ciężkiej wiary, że śmierć - tyka osób,
 Nie sytuacji -
 
 III
 A jednak ona, gdziekolwiek dotknęła,
 Tło - nie istotę, co na tle - rozdarłszy,
 Prócz chwili, w której wzięła, nic nie wzięła -
 - Człek od niej starszy!

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.