Łodzianka

Łodzianka • anonim

Łodzianka anonim

Zobacz w Wikipedii hasło Łodzianka polska socjalistyczna pieśń hymniczna powstała w Łodzi w roku 1909.

Śmiało podnieśmy krwawe sztandary,

Jasną zielenią opaszmy skroń.

Otośmy pełni siły i wiary

Na bój śmiertelny chwycili broń.

O, bo to walka o wolność ludu,

Sztandar nasz krwawy - braci krew,

Drogą przed nami z cierni i trudu,

Uczucia w piersi - zemsta i gniew.

Naprzód, o Łodzi, w krwawej powodzi

Poległych braci pomścić już czas,

Czas by stanęli, starzy i młodzi,

Walczyć za wolność czas, wielki czas!

Dziś, gdy nas gnębią różne Szajblery,

Gdy majster każdy - szpicel i cham,

Gdy ufni w pomoc rządu Gajery

Pędzą łaknących pracy od bram,

Gdy z Kaznakowem Poznański w zgodzie,

Gdy razem chłoszczą: nędza i bat,

Gdy za idee w głodzie i chłodzie

Umiera ojciec, siostra i brat -

Naprzód, o Łodzi, w krwawej powodzi

Zerwijmy pęta z gnębionych mas.

Stańmy do walki, starzy i młodzi:

Czas pomścić braci poległych, czas!

Gdy setki naszych mężnych szermierzy

Poszło na Sybir do carskich turm,

Niech wstaną nowi dziś bohaterzy,

Rozdzwonią ciszę odgłosem surm.

Za szereg braci poległych w borze,

Za groby, które zbezcześcił wróg,

Zemstę przysiężmy - stańmy jak morze

I zmiećmy przemoc z dziejowych dróg!

Naprzód, o Łodzi, w krwawej powodzi

Poległych braci pomścijmy wraz,

Stańmy do walki, starzy i młodzi:

Bo przyszła chwila, już nadszedł czas!

Tekst lub tłumaczenie polskie jest własnością publiczną (public domain), ponieważ prawa autorskie do niego wygasły (expired copyright).